Weerwoord :: Bekijk onderwerp

Liz · Geregistreerd op: 28-2-2002

Onderstaand artikel bevat meerdere elementen van onderwerpen, die wij de laatste tijd hier op dit forum bespraken, o.a. over Sylvia Millekam en alternatieve geneeswijzen, medicijn- en suikergebruik.

***

Patiënten winnen oorlog tegen kanker

Stuur dit bericht naar een vriend

Tijn Touber
Dit verscheen in Ode nummer: 72

Vooral vrouwen zijn nu het slachtoffer

De oorlog tegen kanker wordt gewonnen... maar niet door de farmaceutische industrie. Zelfs niet door artsen. De oorlog, ruim dertig jaar geleden uitgeroepen door de toenmalige Amerikaanse president Richard Nixon, wordt niet eens gewonnen in ziekenhuizen en laboratoria. Het Britse medische nieuwsbrief What Doctors Don’t Tell You (juli 2004) weet waar de oorlog wél wordt gewonnen: door de patiënten. Dat wil zeggen: in de hoofden, harten en zielen van kankerpatiënten die het heft in eigen handen hebben genomen. Steeds meer mensen krijgen vat op de ziekte die de medische stand tot wanhoop drijft. Zij keren zich af van de standaardingrepen – opereren, bestralen, chemotherapie – en zoeken hun heil in radicale ontgifting, strenge dieten en rigoreus zelfonderzoek. Wat vroeger een ‘spontane genezing’ werd genoemd, is inmiddels een goed gedocumenteerd en herhaalbaar experiment.
De ‘knop’ om kanker uit te zetten, zou dus kunnen bestaan, maar de miljarden verslindende kankerindustrie – volgens de Wall Street Journal van 16 oktober 2002 werd in dertig jaar tijd twee triljoen dollar aan onderzoek uitgegeven – zal haar niet vinden, zolang ze op de ingeslagen weg blijft voortrazen. What Doctors Don’t Tell you constateert dat al dat geld niet heeft kunnen voorkomen, dat het aantal mensen dat aan kanker sterft in dertig jaar tijd is verdubbeld. Sinds het begin van de Tweede Wereldoorlog zijn in de Verenigde Staten – waar het meeste geld aan kankeronderzoek wordt besteed – tot 1991 ieder jaar meer mensen aan kanker gestorven dan het voorafgaande jaar.

De afgelopen tien jaar is daar bij een aantal vormen van kanker een kleine kentering in gekomen, maar kanker blijft ongrijpbaar: het is nog steeds niet duidelijk hoe de ziekte precies ontstaat, hoe zij zich verspreidt en hoe zij kan worden genezen. Daar komt bij dat de diagnostische methoden niet alleen onnauwkeurig zijn, maar in veel gevallen zelfs gevaarlijk. Zo ontwikkelt één op de vijftien vrouwen borstkanker als gevolg van een biopsie (Acta Radiol Suppl, 2001; 42: 1-22). Kennelijk zet de punctie cellen in bepaalde gevallen aan om zich te gaan delen. Een biopsie voor leverkanker levert zelfs in één op de zes gevallen een ‘significant risico’ op om leverkanker te krijgen (Dis Colon Rectum, 2003; 46: 454- Cool

.
In de strijd tegen kanker zijn vooral vrouwen in toenemende mate het slachtoffer. Het milieugerichte Amerikaanse tijdschrift E-Magazine (september/oktober 2004) heeft er een omslagartikel aan gewijd. In 1960 kreeg één op dertig vrouwen borstkanker. Thans is dat één op acht. Volgens E-Magazine is vooral de groeiende hoeveelheid chemische middelen in het milieu daarvan de oorzaak. Er zijn zeker tachtigduizend stoffen in omloop waarvan het grootste gedeelte nooit grondig is getest – zeker niet op lange termijn. Jaarlijks komen daar zo’n tweeduizend nieuwe middelen bij. Van veel middelen is niet bekend welke effecten zij op de mens hebben.
Wat wél bekend is, is dat het lichaam afvalstoffen bij voorkeur in vette weefsels opslaat en dat vrouwen nu eenmaal meer vetweefsel hebben dan mannen. Van een groot aantal chemische stoffen is ook bekend dat ze in het lichaam de neiging hebben om het vrouwelijk hormoon oestrogeen na te bootsen. En er zijn aanwijzingen dat een overmaat aan oestrogeen tot borstkanker kan leiden. Het lijkt er dus op dat de farmaceutische industrie – die voor een belangrijk deel verantwoordelijk is voor de groeiende berg chemicalieën – een deel van het probleem is.

De prijs van al die chemicalieën is hoog en het effect in vele gevallen beperkt. Bij slechts drie procent van alle soorten kanker heeft chemotherapie een gunstig effect. Maar dan nog: vaak ontstaan in deze gevallen op termijn nieuwe soorten kanker. Artsen kennen de beperkingen van chemotherapie. What Doctors Don’t Tell You haalt een onderzoek aan waarin Canadese artsen wordt gevraagd of zij zelf ooit chemotherapie zouden gebruiken (Br J Cancer, 1986; 54:661-7). De overgrote meerderheid weigerde op grond van het feit dat het ‘onacceptabel giftig en hoogst inefficiënt’ is. Toch schrijven deze zelfde artsen chemotherapie voor – omdat ze geen beter alternatief hebben, of niet de moed hebben naar andere wegen te zoeken.
Inmiddels is er een groeiend leger artsen en onderzoekers die de ziekte niet meer vanuit een oorlogsstrategie benadert. Zij bijten zich niet vast in het bestrijden van kanker, maar richten zich op de achterliggende oorzaken. Lothar Hirneise, oprichter van Menschen gegen Krebs in Duitsland, wordt door de Britse nieuwbrief als de autoriteit met een frisse blik opgevoerd. Hirneise (zie ook het interview in Ode 60) ziet kanker niet als een vijandelijke indringer, maar als noodstrategie van het lichaam. Tumoren leven vooral op suiker en dat is precies waaraan de meeste mensen in de moderne consumptiemaatschappij een overschot hebben. Tumoren – zo luidt de theorie – zijn een signaal van het lichaam dat het tijd is om een ongezonde levensstijl te veranderen.

Naast grondige ontgifting en een gezond dieet, blijkt eerlijk zelfonderzoek een belangrijk onderdeel van het genezingsproces te zijn. Onderzoek onder mensen die ‘spontaan’ van kanker genazen, laat keer op keer zien, dat zij inzicht in zichzelf en hun levenspatronen verwierven en als gevolg daarvan nieuwe keuzes maakten in hun leven. Dat hen zweverigheid wordt verweten door het medisch establishment, deert de nieuwe lichting artsen en onderzoekers niet. Voor hen telt het resultaat. Zij weten dat je een oorlog niet alleen wint door je vijand te verslaan, maar vooral door de voedingsbodem weg te nemen.

Hoe vrouwen kanker voorkomen
Een ander voedingspatroon is de beste manier om de kans op borstkanker te verkleinen, meent dr. Samuel Epstein, voorzitter van de Cancer Prevention Coalition in Chicago. Epstein is ervan overtuigd dat vrouwen beter biologische melk dan gewone koemelk kunnen drinken, want koemelk bevat het hormoon rBGH. Dit hormoon lijkt sterk op oestrogeen, waardoor de hormoonspiegel in het lichaam van de vrouw te hoog kan worden en de kans op borstkanker groter wordt. Epstein waarschuwt ook tegen vlees van dieren die op oestrogeen lijkende stoffen hebben gekregen om het vlees malser te maken. Het is beter om vaker vegetarisch te eten en biologisch vlees van in de wei gehouden runderen en vrij rondlopende kippen te kopen.
In het algemeen is het verstandig om meer vruchten en groenten te eten, meent dr. Mary Wolff, docent aan de Mt. Sinai School of Medicine in New York, afdeling preventieve zorg. Vers fruit en verse groente leveren antioxidanten en vitaminen die kanker kunnen voorkomen. Bovendien zijn het leveranciers van voedingsvezels, waardoor een teveel aan oestrogeen uit het lichaam wordt verwijderd. Omdat te veel oestrogeen problemen kan geven, waarschuwt Wolff ook tegen hormoontherapie en te lang gebruik van anticonceptiemiddelen. Andere artsen zoeken de oorzaak in antitranspiratiemiddelen waardoor de lymfklieren in de oksels verstopt kunnen raken en oestrogeensporen niet kunnen worden afgevoerd. Op de markt voor natuurproducten zijn van bedrijven als Weleda en Jason verscheidene deodoranten zonder chemische stoffen verkrijgbaar.

Verder kun je je water laten testen op zware metalen en bestrijdingsmiddelen als atrazine. Biologische voeding wordt aangeraden. Gebruik liever ijzeren, glazen of roestvrijstalen pannen in plaats van aluminum of tefal. Wees voorzichtig met tapijt en stoffen bekleding die is behandeld met water- en vlekafstotende middelen. Ga over op natuurlijke cosmetica, producten van ongebleekt papier en niet-toxische schoonmaakmiddelen. Gebruik schalen van glas of keramiek om eten in te bewaren in plaats van plastic. Beperk de consumptie van tonijn uit blik en kies wasbare natuurlijke weefsels en kleding in plaats van synthetische die moeten worden gestoomd en vervuiling veroorzaken.
MELISSA KNOPPER
Uit: E-Magazine (september/oktober 2004), www.emagazine.com

De beste alternatieve therapieën
Volgens Lothar Hirneise van Menschen gegen Krebs en Frank Wiewel van People Against Cancer deden mensen die kanker overleefden het volgende:
1. Zij vonden en veranderden de psychologisch/emotionele oorzaak van hun ziekte.
2. Zij veranderden hun dieet. Aanraders zijn: The Metabolic Typing Diet, ontwikkeld door William Wollcot; The Stockholm Protocol, gebaseerd op co-enzym Q10; het Gerson dieet en andere raw food diëten; het olie en proteïne dieet van Dr. Johanna Budwig.
3. Zij ontgiftten hun lichaam, onder meer door darmspoelingen met koffie klisma’s; het verwijderen van amalgaam vullingen en het baden in soda om zuur uit de cellen te halen.
4. Zij doodden de kanker zachtjes, onder meer door PAPIMI, waarbij elektromagnetisme wordt gebruikt om het voltage in de cellen te verhogen; Electro-Galvano waarbij lage voltage elektriciteit wordt gebruikt tegen tumoren en hittetherapie, waarbij de temperatuur van de tumoren tot 44 graden Celsius wordt verhoogd.

Eduard Geenen · Geregistreerd op: 30-10-2004

Goed artikel, Liz. Ik heb het eerste deel gelezen en moet zeggen helemaal mee eens. Ik geloof ook niet in de snijers en bestralers. Zijn zelf ziek. Het alternatief ligt bij jezelf. De rest ga ik een andere keer lezen.

Overigens "Hoe zou het toch komen dat er zo'n opstootje en hetse is tegen Jomanda?" terwijl de heren professoren en doktoren allemaal vinden dat ze zulk goed en wetenschappelijk onderbouwd werk doen?

Als je je fouten wilt verbergen dan zoek je een zondenbok! Toch?

Liz · Geregistreerd op: 28-2-2002

Gelukkig ben ikzelf nooit geconfronteerd met deze verschrikkelijke ziekte en heb het evenmin in mijn directe omgeving meegemaakt.

Als het mij zou overkomen, zou ik mij heel snel inlezen in de materie, zoveel mogelijk verschillende reguliere én alternatieve artsen consulteren, "ervaringsdeskundigen" benaderen, blijven meedenken en naar mijn lichaam blijven luisteren.

Ik zou een combinatie van behandelingen wellicht het meest ideaal vinden, omdat, als de alternatieve aanpak niet aanslaat, het vaak ook te laat is voor de reguliere.

Dat een positieve, actieve en optimistische geest en sterke wil niet altijd voldoende zijn, hebben we al aan veel vechters tegen deze ziekte, die de strijd helaas verloren hebben, kunnen zien. Aan de andere kant kan een sterke wil en positieve houding veel bijdragen aan een spoedig herstel. Dat wordt vaak behoorlijk onderschat.

Wat wel te denken geeft is, dat men na al die jaren nog steeds geen idee heeft over de oorza(a)k(en) van kanker, afgezien van enkele evidente links, die men intussen wel heeft weten te leggen.

Jomanda is al heel vaak aangevallen omdat zij door velen niet begrepen wordt. Wat vreemd en zweverig is, wijzen zij per definitie af. En dat is jammer. Want veel mensen hebben steun en genezing bij haar gevonden. Het staat iedereen vrij om te checken of haar adviezen kloppen of niet. Ik zie daar niets dwingends in.

Denkzegdoe · Geregistreerd op: 29-5-2002

Ben zelf geabonneerd op Ode, ik ken de artikelen, en sta er wel achter. Dat gesnij en gechemo is allemaal gepruts op niks af, om 't even bot te zeggen, en levert alleen de medische sector en de farmaceutische industrie zakken met geld op, walgelijk.

Maarja, ook de instelling van mensen (dokter, maak me beter zonder dat ik zelf iets hoef te veranderen aan mijn leven) speelt een grote rol. Maar je hoort artsen ook vaak zeggen tegen patiënten dat het moeilijkste van 't hele verhaal een verandering van levensstijl is, en dat is ook hetgeen, waar patiënten het vaakst in falen, waardoor de kanker vroeg of laat weer de kop opsteekt...

Tja, waarom krijgen mensen kanker? Ik denk dat je daar grotendeels zelf (en helaas vaak onbewust) heel veel invloed op uitoefent, maar dat is dus zowel positief als negatief. Maar we kunnen nu eenmaal niet bij mensen naar binnen kijken om te zien wat er werkelijk allemaal speelt bij mensen.

En er zal gerust een genetische component bestaan, waardoor mensen kanker ontwikkelen, wat niet fijn is natuurlijk, maar hé, doodgaan is ook niet 't einde natuurlijk (althans daar ga ik vanuit), noch 't ergste wat er is.

Daarbij is het gewoon een risico wat bij 't leven hoort, of we dit nu leuk vinden of niet....

Maar verder is 't een bemoedigend artikel, dat zeker.... Smile

curacaoteam · Geregistreerd op: 10-11-2001

Persoonlijk ben ik wel blij met het verdere onderzoek naar kanker en het ontstaan er van.

Mensen zijn gelukkig vrij om te kiezen tussen behandelen, niet behandelen, anders behandelen.

Mijn zus, evenals de oma van mijn kinderen, de vader van mijn kinderen, drie vriendinnen en een vriend (borstkanker, borstkanker, blaaskanker, longkanker, eierstok kanker, darmkanker, darmkanker, in die volgorde) draaien al weer heel wat jaartjes mee.

Operaties en chemo.

Tussendoor hebben ze ook wat gealternatieft, zou ik ook doen met de -zeer vroege- dood voor ogen.
Maar elke arts die beweert dat kanker tussen de oren zit, draai ik met liefde de nek om. Twisted Evil

curacaoteam · Geregistreerd op: 10-11-2001

curacaoteam · Geregistreerd op: 10-11-2001

sorry, was dubbel

Mirjam · Geregistreerd op: 26-3-2002

Zo´n artikel vind ik veel te algemeen.

En dat hele tussen de oren verhaal kan ik helemaal niet hebben!

De oorzaken van bepaald types kanker zijn wel bekend, neem de erfelijke component bij een groot aantal types en bijvoorbeeld het verband tussen roken en longkanker, of werken met asbest, of in Tsjernobyl gewoond hebben...

Natuurlijk zijn er types en fases waarin slechts het tijdelijk wegsnijden en vernietigen van het omringende weefsel resten ter verlenging van het leven. Maar iedereen kan zelf kiezen of hij dat wil of niet en in geen enkel Nederlands ziekenhuis wordt je een worst voorgehouden als je kanker hebt. Ik begrijp niet waar dat misverstand vandaan komt.

Liz, het naar je lichaam luisteren is in zijn algemeenheid goed alleen het lullige van kanker is nu juist dat je het niet voelt. Voel je gedurende de maand veranderingen in je borsten of steekjes wees dan gerust, allemaal normaal, de kwalijke cellen zijn onvoelbaar totdat het vrij, of te, laat is.

Denkzegdoe · Geregistreerd op: 29-5-2002

C-team:

Liz · Geregistreerd op: 28-2-2002

Mirjam, ik weet, dat je kanker in een vroeg stadium niet kunt voelen. Mijn opmerking sloeg eigenlijk meer op "naar je lichaam luisteren" tijdens de verschillende behandelingen.

Denkzegdoe, ik ben ook geneigd rekening te houden met het feit, dat veel kwalen te maken hebben met je geestelijke houding en toestand. Dat zou onbewust heel goed het geval kunnen zijn.

En als je ziet, hoe afwijzend velen op dit forum alleen al staan van het supprimeren van geraffineerde suiker in hun voedsel, dan zie inderdaad, hoe terughoudend men doorgaans is qua omstelling van etens- en leefgewoonten. Zoals het oorspronkelijke artikel ook vermeldde, is suiker een boosdoener, die zijn weerga niet kent. Ik heb lijsten vol ziekten, die met suikergebruik te maken hebben. En men staat er gewoon niet voor open. Tot grote vreugde van de suikerindustrie uiteraard.

Elisabeth · Geregistreerd op: 24-10-2001

Er bestaat ook zoiets als Hypochondria en dat is ook een afwijking. Er is een zelftest in te vullen via google.
Vandaag is er een nieuwe naam Cyberchondria.

Natuurlijk moet men gewoon gezond leven maar als het een dwangnerose wordt dan is dat heel moeilijk voor de patient en ook voor de omgeving.
Het kan ontaarde in een psygische afwijking.

Mijn moto is dat alles waar TE voor staat is ongezond, behalve TEVREDE.
Dus Te veel eten, te weinig eten en/of drinken, behalve water. Te veel bewegen/sporten, of te weinig bewegen/sporten, hoewel sport niet zo gezond is. De uitvinder van joggen is zelf tijdens het joggen met een hartinfarct dood neergevallen.

Het beste voor geestelijke gezondheid is lachen en dat kun je overal doen en kost niets. De humor ligt op straat, als je er maar open voor staat.

curacaoteam · Geregistreerd op: 10-11-2001

DZD schreef:

Melisz · Geregistreerd op: 21-2-2001

Mijn mening is er ook maar een.Ik ben wel voor het chirurgisch wegnemen van tumoren in combinatie met revitalisatie van het eigen immuunsysteem.

De orthomoleculaire geneeskunde gaat er vanuit dat op de eerste plaats stress een van de belangrijkste oorzaken is van het uithollen van het eigen immuunsysteem. Patienten krijgen daarnaast een voedingsdieeet voor met hoge doses voedingssupplementen, waarbij bepaalde voedingsmiddelen niet en andere juist wel moeten worden gebruikt.

Alleen de patient en in engere zin zijn immuunsysteem kan hem er weer bovenop helpen. Een gezonde leefwijze met herbezinning op de eigen situatie in de werksfeer en de huiselijke sfeer en rigoreuze verandering van de eigen levensomstandigheden door niet langer altijd jezelf op te offeren aan de vervulling van andermans wensen is daarvoor nodig.

Met name vrouwen zijn vaak het slachtoffer van de gezinssituatie, waarin zij de rol van altijd zorgzame moeder en echtenote op zich genomen hebben en daarvoor niet eens de waardering krijgen die ze verdienen. Er wordt vaak nog meer over hen gelopen dan over de vloermat! Wanneer mensen zo langdurig worden overbelast moet dat eens spaak lopen.

Mannen die jaar in jaar uit onder te hoge werkdruk, treiterstress of altijd ongewaardeerd veel te zwaar worden belast zitten ook in de gevarenzone.

En dan zijn er natuurlijk ook grote en iedereen bekende groepen wier leefwijze zo om problemen vraagt, dat het niemand verwondert wanneer zij worden getroffen door welvaartsziekten, waarvan in veel gevallen kanker er een is en dikwijls niet de meest genadige.

Ik denk:dat goede voeding bestaat uit het eten van zeer veel groente, peulvruchten, dagelijks een beetje fruit, zeer matig vleesgebruik, regelmatig vette vis (heilbot, haring, makreel, sardienen, forel, zalm) een glas wijn, gebuild brood, zure zuivelproducten en eieren een mens goed doen.
Geen koffie, geen alcoholhoudende dranken, geen azijn, geen specerijen geen geraffineerde producten zoals suiker, patenbloem, en witte rijst maar integrale voedingsmiddelen gebruiken. Weinig zout toevoegen aan het eten.
Een goed voedingssupplement gebruiken dat royaal voorziet in de behoefte. Ouderen hebben daaraan een grotere behoefte omdat zij die elementaire stoffen niet meer voldoende opnemen.

Voor diepgaand ge-interesseerden is het maandblad Orthomoleculaire Koerier een erg goed informatief blad.

Een intussen al oude alternatieve vereniging op het gebied van het bestrijden en voorkomen van kanker is de Moermanvereniging, die aan waarde nog niet heeft ingeboet. Zij geeft het wat makkelijker leesbaar blad Uitzicht uit, dat in menige bibliotheek kan worden gevonden. Het secretariaat zit in Herveld.

Denkzegdoe · Geregistreerd op: 29-5-2002

C-team:

Mirjam · Geregistreerd op: 26-3-2002

Torero · Geregistreerd op: 23-4-2002

Echt gelul, DZD. En -hoewel je gezien je persoonlijke situatie verzachtende omstandigheden kunt en m.i. mag aanwenden- bijzonder kwetsend voor de echte kankerpatienten.

Je doet alsof ze er iets aan kunnen doen dat ze kanker hebben???

Er zijn mensen die 80 jaar roken en 110 worden. Er zijn mensen die na 2 sigaretten longkanker hebben. Sta je dan met je eigen verantwoordelijkheid.

Eigen verantwoordelijkheid ben ik HELEMAAL voor, maar wel reeel asjeblief!

Denkzegdoe · Geregistreerd op: 29-5-2002

Torero:

Liz · Geregistreerd op: 28-2-2002

Het is geen kwestie van een schuldvraag. De vraag is, in hoeverre wij invloed hebben op het krijgen van kanker. Dat klinkt al heel anders en ik denk, dat het daarom gaat.

Zoals zo vaak, stellen wij ons passief op en vervallen al snel in de slachtofferrol. Ziekten overkomen ons. Is dat in veel gevallen wel zo?

De evidente kankerveroorzakers buiten beschouwing gelaten, zouden wij veel meer op zoek moeten gaan naar factoren als stress, verdriet, gemis, eenzaamheid, kortom veel voorkomende factoren die kunnen bijdragen aan het extra vatbaar worden voor ziekten.

Daarbij zoeken wij naar de oorzaak. Niet naar de schuldvraag.

Ik ben ervan overtuigd, dat de geest in veel gevallen een belangrijker rol speelt dan het lichaam. Ook hierop zijn uitzonderingen, zoals erfelijkheid en uiteraard bovengenoemde blootstelling aan schadelijke stoffen, etc. Maar het veelvuldig voorkomen van kanker zou mijns inziens aanzienlijk verminderd kunnen worden als wij meer oog kregen voor het totaal plaatje: lichaam én geest.

Denkzegdoe · Geregistreerd op: 29-5-2002

Liz:

Melisz · Geregistreerd op: 21-2-2001

Er zullen ongetwijfeld mensen zij wier levenswijze bijzonder risicovol is, waarvan uitholling van het eigen immuunsysteem het gevolg kan zijn. Vaak is men zich van die risico's niet eens bewust of heeft er min of meer onbewuste verdringing plaats. Een bekend gezegde is "Och een paar jaar minder zal mij een zorg zijn, we leven maar een keer en dat is nu". Ik heb daar helemaal geen probleem mee, het IS mijn probleem ook niet en dat zal het nooit worden.

Een mens is volkomen vrij om te leven zoals hij of zij dat wenst en of men dat qua gezondheidsrisico's verantwoord doet of onverantwoord moet idereen zelf weten. Dat impliceert echter niet alleen maar een eigen keuze voor het nemen van risico's maar ook verantwoordelijkheid voor de daaruit eventueel voortvloeiende gevolgen. Er zit trouwens ook wel iets positiefs in als men wil voldoen aan het adagium: Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.

Wanneer iemand kanker krijgt is dat nooit een zelf gekozen kwaal. Het is iets wat iedereen kan overkomen. Sommigen met een riskante leefwijze worden zonder problemen stokoud, terwijl anderen "gezond" levenden al op jonge leeftijd plotseling sterven. Dat is zo, was zo en zal altijd zo blijven. Het is daarom onzin om iemands' kwalen te wijten aan enige vorm van persoonlijke schuld. Wie een onverantwoorde leefwijze kent behoeft heus niet daaraan te overlijden. Het is anderzijds onverantwoord grote risico's voor de gezondheid te nemen, wanneer men de intentie heeft nog lang van de oude dag te genieten. Dat is wel eigen verantwoordelijkheid. Ook al is medisch gezien de dood daar aan te wijten, dan nog is er geen sprake van schuld, omdat men nooit de intentie heeft gehad om er aan te sterven. Niet iedereen is verstandig en wilskrachtig genoeg om af te zien van het overdreven najagen van genot.

Er doen ronkende verhalen de ronde van de vergevorderde stand van de wetenschap, maar feitelijk is men niet eens zo opmerkelijk veel verder als twintig jaar geleden. Statistisch telt vijf jaar overleving nog steeds als een geval van genezing. Terugval een maand later telt daardoor als evenzeer als een nieuw geval, als de binnenkomst van een nog nooit eerder geziene patient. Er zijn vrij veel patienten die kiezen voor het verwijderen van een tumor maar er voor passen om aanvullend een chemokuur met bestraling te ondergaan, omdat ze weten wat dat betekent en wellicht ook wat het resultaat er van is.

Hun overlevingskansen worden zeer laag ingeschat, maar dat neemt niet weg dat er nogal wat mensen hun ziekte tientallen jaren hebben overleefd.
Doorgaans hebben zij na de operatie voor een volkomen ander leefpatroon gekozen. Door hun ziekte zijn ze doorgaans veel zelfbewuster geworden, waardoor zij zicht heel anders tegenover de invulling van hun levenstaak zijn gaan opstellen en daarin ook voor zichzelf plaats hebben gemaakt. Ook dat is een vrije keuze geweest, waarvoor zij zelf het risico hebben genomen, vaak tegen alle adviezen van de iegen omgeving in. In alle gevallen gaat het echter om eigen lijf en leden, maar bovenal het eigen leven.

Niemand heeft het recht een oordeel te vellen over de beslissing van anderen, de ander is de enige om op het gebied van leven en door voor zich zelfstandig te beschikken. Het siert anderen wanneer zij de wijsheid op kunnen brengen die beslissing te respecteren, ongeacht hoe men daarover persoonlijk oordeelt.

Het verbaast mij dat men in de medische wereld lang niet altijd bereid is dat volkomen afwijkende oordeel van een patient om voorgestelde behandelingen te weigeren met respect te benaderen.
Soms wenden artsen zich af van een patient omdat die een ander oordeel heeft dan zijn behandelaar. Hoewel voor het tegendeel soms wel aanleiding bestaat, neem ik aan dat een arts in het algemeen oprecht is in zijn beoordeling wanneer hij een advies geeft en uit persoonlijke bezorgdheid persisteert bij zijn advies. Wanneer een patient echter voet bij stuk houdt, behoort ook hij dat te respecteren. Dat houdt in dat hij niet de vrijheid heeft die patient te laten vallen, maar hem zo goed mogelijk moet helpen bij de behandelingen waardoor die wel heeft gekozen.

We moeten erkennen dat ook de wetenschap over het ontstaan en de wezenlijke oorzaak van kanker nog heel veel volslagen onbekend is. De bio-chemie en de genetechnologie kunnen mogelijk in de toekomst wegen open leggen die op grotere schaal tot een wat meer humane genezing van kanker zullen leiden. Maar dat zal voor velen te laat het geval zijn. Zo vlug zullen ook in de toekomst nieuwe wetenschappelijke ontwikkelingen van het laboratorium niet verhuizen naar de dagelijkse ziekenhuispraktijk.

Hieronder treft u het artikel, waarmee maar EEN persoon heel gelukkig moet zijn, in extenso aan:

Leven we langer door veel beweging en groenvoer?
door Sander Becker
2004-12-18

Leven we langer door veel beweging en een trog groenvoer? Ben je gek: het is gewoon een kwestie van de juiste genen en een dosis geluk.

Elke dag twee ons groenten en twee stuks fruit, voldoende vezels, regelmatig vis, niet te veel verzadigd vet, en uiteraard lekker bewegen. Gezondheidsvoorlichters hebben hun boodschap er de afgelopen jaren ingehamerd. Lap je hun adviezen aan je laars, dan word je ongezond en ga je eerder dood. Zeggen ze...

Maar dat is lang niet zo zeker. Achter de schermen wordt hardop getwijfeld aan de wetenschappelijke fundering van al die 'gezonde' adviezen. Waar sommigen overtuigd zijn van het nut van een bewuste leefstijl, spreken anderen van een hype: een collectieve waan die zal overwaaien.

Prof.dr.ir. Daan Kromhout, directeur voeding en consumentenveiligheid bij het RIVM, behoort tot de eerste categorie. Hij is er heilig van overtuigd dat we met de leefstijl onze levensduur kunnen beïnvloeden. ,,Als mensen levenslang alles fout doen'', schat hij, ,,gaan ze zo'n twintig jaar eerder dood.''

Met alles fout doen bedoelt de hoogleraar: roken, ongezond eten, geen of juist te veel alcohol drinken en te weinig bewegen. Over de invloed van het roken is iedereen het eens: dat kost tien jaar. De vermaarde Britse epidemioloog sir Richard Doll heeft dat onlangs nog aangetoond. Vijftig jaar lang volgde hij rokende en niet-rokende artsen; aan het eind van de rit bleken de rokers gemiddeld tien jaar korter te hebben geleefd.

Maar dan de voeding, alcohol en beweging. Voor de invloed daarvan zijn de bewijzen veel minder overtuigend. Zouden die paar gewoontes samen werkelijk nog eens tien jaar kunnen uitmaken?

Volgens Kromhout wel. ,,Oost-Finnen leven niet voor niets zeven à acht jaar korter dan inwoners van Kreta'', redeneert hij. ,,Ze krijgen zes keer zoveel hartinfarcten. Dat is rechtstreeks te wijten aan hun beroerde leefstijl.'' De Oost-Finnen eten veel boter, zijn spaarzaam met groenten en fruit en roken veel - het tegenovergestelde van de Kretenzers met hun mediterrane dieet.

Maar valt dit verschil in sterfte werkelijk te verklaren uit de voeding? Echt bewijs is daar niet voor, hooguit een aanwijzing. Zo hadden de Oost-Finnen een torenhoog cholesterol, waar het hart en de vaten zwaar onder lijden. Maar voor hetzelfde geld wordt de extra sterfte in Finland niet veroorzaakt door de voeding, maar door een gebrek aan zon - of door overmatig saunabezoek.

Veelzeggender dan zo'n internationale vergelijking is een onlangs gepubliceerd Europees onderzoek waar ook Kromhout aan heeft meegewerkt. Hieruit blijkt dat 70-plussers langer leven naarmate ze zich beter houden aan vier bekende regeltjes: niet-roken, een matig alcoholgebruik, een mediterraan-achtige voeding en voldoende beweging. Elke afzonderlijke regel vermindert de kans om binnen tien jaar te overlijden met 20 tot 40 procent. Het meeste nut ondervinden ouderen die alle vier de leefadviezen in acht nemen.

,,Ik ben zelf verbaasd over deze uitkomst'', zegt Kromhout. ,,Tot voor kort dacht ik namelijk dat het voor ouderen niet meer zoveel uitmaakte of ze volgens de richtlijnen leefden. Maar kennelijk wel. En ze hoeven echt niet als een Spanjaard te eten.

Gewoon wat meer groenten, fruit en vis, en wat minder verzadigd vet. Het bewegen hoeft ook helemaal niet intensief; dertig minuten per dag is voldoende. Als je ziet dat deze simpele veranderingen bij 70-plussers al zulke grote effecten geven, dan kun je wel nagaan wat er gebeurt als je de adviezen van jongs af aan opvolgt.''

Dr. Rudi Westendorp, epidemioloog en hoogleraar ouderengeneeskunde in het Leids Universitair Medisch Centrum, gaat niet mee in dit jubelverhaal. Volgens hem is er sprake van een 'hype', overgekomen uit Amerika. ,,Goede voeding móet gezond zijn. Een andere boodschap gaat er niet meer in. Veel groen moeten we eten, maar waar is het bewijs dat je daar werkelijk langer door leeft?''

Volgens Westendorp heerst er een vertekend beeld doordat gunstige effecten van voeding met veel bombarie gepubliceerd worden, terwijl negatieve uitkomsten onderbelicht blijven. Maar áls een negatief onderzoek eenmaal de vakbladen haalt, is het ook meteen raak. Zo verschenen vorige maand de resultaten van een langlopend onderzoek naar de voedingsgewoontes van honderdduizend verplegers. Uitkomst: anders dan vaak wordt beweerd bieden groenten en fruit geen enkele bescherming tegen kanker.

De invloed van voeding op het ontstaan van kanker is lange tijd overschat, beaamt Kromhout. ,,Vroeger dachten we dat een derde van alle kankers aan de voeding te wijten was. De laatste jaren wordt duidelijk dat kanker toch vooral een kwestie is van genen en roken.'' Desondanks blijft verkeerde voeding volgens Kromhout een factor van belang, alleen al omdat het tot zwaarlijvigheid kan leiden. Dat verhoogt de kans op suikerziekte en hart- en vaatziekten, en daarmee ook de kans op een vroegere dood. Wie zijn leven lang te zwaar is, zo blijkt uit Rotterdams onderzoek, bekort zijn bestaan met zeven jaar.

De ellende is dat het veel tijd kost om dit soort langetermijneffecten in beeld te brengen. Wetenschappers moeten hun proefpersonen er minstens 30 à 40 jaar voor volgen. ,,Zulk onderzoek wordt wel gedaan'', zegt Kromhout ,,maar in feite staat dit vakgebied nog in de kinderschoenen.'' Al worden de proefpersonen tientallen jaren gevolgd, Westendorp laat zich er niet zomaar door overtuigen. Zijn bezwaar tegen dit soort onderzoek naar voedingsgewoonten is dat er allerlei vertekeningen in sluipen. Mensen die uit zichzelf mediterraan eten, zijn vermoedelijk heel andere personen dan degenen die er qua leefstijl met de pet naar gooien. Ze vermijden risico's, doen vaker mee aan screeningsonderzoek naar hoge bloeddruk en kanker of houden zich strikter aan medische behandelingen. Hoe vis je daar in vredesnaam het effect van de voeding tussenuit?

Om echt te bewijzen dat ons eetpatroon belangrijk is voor een lang leven zullen wetenschappers volgens Westendorp een ander type onderzoek moeten doen: een zogeheten interventie-studie. Daarbij worden twee groepen mensen geselecteerd die qua kenmerken en achtergrond zoveel mogelijk op elkaar lijken. Vervolgens krijgen de deelnemers uit de ene groep een mediterraan dieet opgelegd, de anderen niet. Na tien of twintig jaar kun je dan zien of er verschillen in de gezondheid optreden.

De uitkomst van zo'n streng onderzoek zou best eens kunnen tegenvallen, waarschuwt Westendorp. Het is in de geneeskunde al vaker voorgekomen dat een langzaam ingeslopen behandeling of leefwijze er aanvankelijk veelbelovend uitzag, maar later nutteloos of zelfs schadelijk bleek. Een recent voorbeeld is hormoontherapie voor vrouwen in de overgang. In de praktijk leek het erop dat vrouwen die deze therapie ontvingen daardoor minder vaak een hartinfact kregen dan andere vrouwen. Het gebruik van hormoonpillen nam daarom een grote vlucht, totdat er interventie-studies werden verricht. Toen bleek het tegenoverstelde: het gebruik van hormonen verhoogde juist de kans op een hartinfarct! De verklaring voor dit verschil was dat artsen hormoontherapie in het verleden steeds hadden vermeden bij vrouwen met een hoge bloeddruk en een hoog cholesterol. Vooral vrouwen met een lage kans op een hartinfarct slikten dus hormonen, wat een vertekening opleverde. Wees daarom op je hoede, wil Westendorp maar zeggen.

Ook Kromhout ziet interventie-studies als een ideaal, maar dan wel van een onbereikbaar soort. Want hoe krijg je een grote groep mensen zo gek dat ze tien of twintig jaar op één bepaalde manier eten of een voorgeschreven aantal glazen alcohol nuttigen? En is het niet ronduit on ethisch om mensen zolang niet te laten bewegen, alleen in het kader van een onderzoek?

Daarmee tekent zich een patstelling af: wat volgens de een onmisbaar is om het nut van een gezonde leefstijl te controleren, is volgens de ander onuitvoerbaar. Westendorp is zich van het probleem bewust, maar houdt vast aan zijn uitgangspunt. Zolang er geen interventie-studies zijn gedaan, blijft hij sceptisch tegen de veel-groen-doctrines aankijken.

Uiteindelijk, relativeert hij, is heel oud worden toch vooral een kwestie van de juiste genen en een dosis geluk. En daarmee sluit hij zich aan bij de oudste mens ter wereld, de 114-jarige Nederlandse vrouw Hennie van Andel-Schipper. Tijdens haar verjaardag op 29 juni kreeg zij de vraag voorgelegd wat het geheim is van zo'n lang leven. Haar antwoord was kort en onweerlegbaar: ,,Ademen.''

Mirjam · Geregistreerd op: 26-3-2002

curacaoteam · Geregistreerd op: 10-11-2001

Torero · Geregistreerd op: 23-4-2002

curacaoteam · Geregistreerd op: 10-11-2001

Liz schreef:

Liz · Geregistreerd op: 28-2-2002

Het ene sluit het andere niet uit, zoals ik in het begin al meldde.

Wij weten relatief weinig van kanker. Dan is het kortzichtig om alles alleen op het fysieke te gooien. Men doet er goed aan, geen mogelijkheid uit te sluiten of te veronachtzamen, ook de geestelijke kant niet.

Ik verbaas mij soms over de enorme extra prestaties die mensen verrichten (bijv. in de topsport) puur op wilskracht. Je ziet mensen, die in zichzelf geloven, enorm presteren om vervolgens, na een foutje, een serie blunders te produceren. Zo had Ruud Gullit ooit veel baat bij een met hem meereizende haptonoom (Ted Troost), die hem voor elke belangrijke wedstrijd een spirituele boost gaf. Is het dan zo afwijkend om te denken, dat de kracht van de geest ook andersom zou kunnen werken? Want waarom zou ouderdom alleen acceptabel zijn het ontstaan van kwaadaardige tumoren? Terwijl zoveel anderen er nooit last van krijgen?

Natuurlijk zijn er veel puur fysieke oorzaken aan te wijzen voor kanker. Maar er blijft een groot grijs gebied, waar we geen raad mee weten. Misschien zit er wel een groot deel tussen de oren. De grote medische doorbraken zijn meestal behaald door een enkeling, die de gebruikelijke denkwijze doorbrak, van het gangbare pad afweek en heel andere bronnen aanboorde. Of door toevalsbevindingen uiteraard.

Ik hoop dus, dat er af en toe een enkeling met (medisch) gezag opstaat, die daarvoor openstaat. Die ogen en oren naar alle kanten openhoudt en niets als mogelijke (mede)oorzaak voor kanker uitsluit.

Van kwakzalvers wordt niemand beter. Van medici, die van het gangbare pad durven af te wijken om extra mogelijke oorzaken te exploreren, wel.