Weerwoord :: Bekijk onderwerp

likolen · Geregistreerd op: 16-9-2003

Denkzegdoe
De aarde groeit niet mee, naar behoefte.
Oorlog en ziekten zijn zo een beetje uit gebannen,het evenwicht is verstoort,
Bij het ontdekken van de pil had meteen een vergunning bijgevoegd moeten worden. Voor een kind. Als er in het miljeu van de dieren geen voedsel meer is gaan ze dood of eten elkaar op.Als niemand zich er mee bemoeit

Waarom willen we zo veel, en zijn niet tevreden met dat wat is.
Je zecht het zelf, Dan komt de stress .Was zo maar mijn stelling.

Elisabeth · Geregistreerd op: 24-10-2001

Je hebt gelijk Melisz over het verschil van Aubergins en courgettes waar ik dus geen last van heb. Ook niet van tomaten of aardappels. Gekookte groentes zijn lekker maar die overdreven rauwkost, een beetje maar om nu te zeggen dat het zo gezond is!
Wat goed dat je de verschillende familienamen kent van diverse groentes en granen.

Melisz · Geregistreerd op: 21-2-2001

Dendrologie, landbouw, tuinbouw en voeding hebben theoretisch en praktisch altijd mijn interesse gehad, zodat het onthouden van die leerstof niet zo problematisch was. Al moet ik erkennen dat het me de laatste jaren wel moeilijker wordt om feiten uit mijn geheugen op te vissen. Weten waar te zoeken is dan natuurlijk een groot gemak en legt altijd een veel grotere wereld aan kennis voor je open dan die te bevatten is.
Dus met de parate kennis valt het doorgaans nogal tegen, al kon ik in dit geval gelukkig nog aardig uit de voeten.

Melisz · Geregistreerd op: 21-2-2001

Melisz · Geregistreerd op: 21-2-2001

Percentage mensen dat gelooft dat we binnen 50 jaar kanker kunnen genezen: 84. Percentage mensen dat in 1950 dacht dat we binnen 50 jaar kanker zouden kunnen genezen: 88.

Er zit dus duidelijke progressie in de verwachtingen. Vijftig jaar blijft 50 jaar, men is alleen maar wat minder euforisch geworden over de wonderen die men verwacht van de wetenschap.

En dat terwijl door biologen en biochemici mooie resultaten worden geboekt op hun zoektochten naar de werking van het humane microbiologisch systeem en de interactie van allerlei stoffen met lichamelijke functies op celniveau. De microbiologie en biochemie zullen voor de volksgezondheid wellicht veel belangrijker en vruchtbaarder blijken te zijn dan menigeen denkt.

Maar het publiek heeft nauwelijks weet van alles wat zich buiten hun gezichtsveld allemaal op dat gebied afspeelt. Het zou best eens zo kunnen zijn dat binnen vijftien jaar bestralingen en chemokuren opzij worden geschoven om ruimte te bieden voor microbiologen en -chemici.

ajeetjesmit · Geregistreerd op: 1-7-2006

Toen men de genen ontdekte dacht men nog heel simpel .. 1 gen = 1 ziekte dus kunnen we in de toekomst zo alles verhelpen. Helaas is dit een wetenschappelijke nachtmerrie geworden en blijkt alles veel complexer. Het optimisme komt wellicht ook gewoon voort uit optimisme.

Kankerontwikkeling is op zich een heel natuurlijk proces. Cellen hebben in zich de neiging om bij gebrekkige controle zich oncontoleerbaar te gaan vermenigvuldigen. Het is eigenlijk zelfs een wonder dat ondanks alle triljarden celdelingen niet iedereen te prooi valt aan kanker. Gelukkig heeft het menselijk lichaam daar verscheidene mechanismen tegen, met in de genen bijvoorbeeld het P53 gen. Cellen hebben ook instructies die celdood in werking zetten (apoptose) zodra er iets mis is en wordt bijvoorbeeld door andere genen in werking gezet. Ook je immuunsysteem ruimt dagelijks een gigantisch aantal cellen op die niet doen wat ze moeten doen. Het stresshormoon Cortisol draagt bij tot verminderde werking van het immuunsysteem (T-cellen) en vergroot de kans dat er iets door de mazen van het net glipt.

De grootste risicofactor is oud worden. Bij elke deling van een cel verliest je DNA een stukje telomerase (een eindstuk die zorgt dat een chromosoom wordt beschermd tegen het verval dat optreedt bij celdeling) in het kopieerproces. Is de staart op dan heb je een probleem en wordt de kans op mutaties in je genoom steeds groter. Bij borstkanker is men al een stuk verder. BRCA1 en BRCA2 genen wordt al volop voor gescreend omdat positief zijn voor een mutatie in 1 van die genen bijna altijd leidt tot borstkanker. Preventieve borstamputatie is in dit geval wel het overwegen waard. Het onderzoek zit niet stil. Er wordt veel ontdekt maar echte ontwikkelingen tegen kanker zijn er nog niet. In sommige specifieke gevallen van kanker lopen ze wel voor en daar zijn behandelingen ook een stuk meer succesvol. Genentherapie en het gebruik van retrovirussen is ook nog omstreden omdat de lange termijn effecten niet te bepalen zijn eb de gevolgen voor komende generaties. Het kan nog wel decennia duren voor er echt een begin van therapie komt.

Ik vind het jammer om hier tussen de stukjes te moeten lezen dat het tussen de oren principe nog steeds bestaat in de wereld. Zelfs stress zit niet alleen tussen de oren, het is ook een hormoonkwestie die ernstige gevolgen kan hebben. Natuurlijk heeft levensstijl ook wel invloed, en kan gezond en stressloos leven de kans wel verkleinen op kanker, maar een garantie is het nooit. Je kan jezelf wel alles gaan ontzeggen, maar dat levert volgens mij alleen maar stress op.

Het gehak in de mensen en de chemo is een laatste (vaak alleen levensverlengend) redmiddel voor de mensen die kanker hebben. Bij mensen met uitzaaiingen wordt allen nog maar geopereerd als het dircet het leven bedreigt. Het is een afweging die de patient zelf moet maken. Eenieder die zich liever wendt tot een Yomanda of andere poppendokter reduceert de overlevingskans tot 0. Spontane genezingen bestaan niet. Het kan wel zijn dat je immunsysteem de kankercellen wel opeens herkend als schadelijk en toch nog aan de slag gaat met de opruiming.

Torero · Geregistreerd op: 23-4-2002

Sociaal-maatschappelijk gezien is al die uitsluiting van de dood niet alleen onmogelijk, maar vooral onwenselijk. We zijn nu al met veel teveel mensen. Hoe ouder mensen worden en hoe meer mensen oud worden, hoe meer problemen. Kunnen die bejaarden ook niks aan doen. Alhoewel men op GeenStijl zou zeggen: "ga es deaud!"

Torero · Geregistreerd op: 23-4-2002

Mooi: I'm as serious as cancer, when I say: "Rhythm is a dancer"...

Melisz · Geregistreerd op: 21-2-2001

De overlevingskansen voor kankerpatiënten heet sterk te verbeteren. Naar ik gehoord heb is vijfjarige overleving synoniem met genezing. Statistisch is daarvan het gevolg dat recidive dan niet meer als zodanig wordt aangemerkt en de patiënt statistisch als een "nieuw geval" wordt gezien. Dat verhoogt de slaging score uiteraard aanmerkelijk.

Het aantal nieuwe gevallen neemt niet af maar is de laatste jaren sterk toegenomen. Het hanteren van een dergelijke statistiek vormt daaraan dan een wezenlijk bestanddeel. uiterst merkwaardig dat nog geen drie procent van de uitgaven voor de volksgezondheid wordt besteed aan preventie en voorlichting, terwijl ettelijke miljarden worden gespendeerd aan curatieve zorg.

De farmaceutische industrie brengt een nog steeds wassende stroom oncologische preparaten op de markt, waarvan de nieuwste altijd de duurste en vaak niet de beste zijn, al is het maar omdat er nog veel te weinig van bekend is op het moment waarop zij op de markt worden los gelaten. Het is onzin te stellen dat mensen zonder gebruikmaking van het aanbod van de oncoloog ten dode is opgeschreven. Er zijn beslist factoren in het leven van ieder mens die de trigger kunnen vormen voor het ontstaan van de ontregeling in de cel. Wanneer die factor wordt weggenomen kan een patiënt na een chirurgische ingreep nog wel genezen door het oppeppen van zijn immuunsysteem en een andere leefwijze met bijv. minder stress..

Net zo min natuurlijke genezing voor alle patiënten mogelijk is kan de gebruikelijke oncologische behandeling volledig herstel garanderen.

Wanneer ik de echtgenote van een patiënt met endeldarm hoor zeggen dat de oncoloog expliciet stelde dat er geen enkele relatie bestaat tussen voeding en het ontstaan van endeldarmkanker en dat hij na zijn ontslag uit het ziekenhuis alles kan eten wat hij gewend is èn dat hij volkomen genezen is dan bestaan er voor mij maar twee conclusies:
1. de man is opgegeven dus alles doet er niet meer toe;
2. de specialist probeert hem gerust te stellen en beweert meer dan hij
waar kan maken.

Het kan zijn dat er inderdaad geen relatie bestaat tussen voeding en kanker en dus ook deze kanker en het kan ook zijn dat de oncoloog voor zichzelf er van overtuigd is dat de patiënt volkomen is genezen. Zoveel absolute zekerheden doen bij mij de vraag rijzen in welke mate deze specialist met twee benen in de werkelijkheid staat.

Ik heb er begrip voor dat een arts iemand de hoop op leven niet ontneemt, omdat een leven zonder hoop in feite ook geen leven is. Het zou desondanks naar mijn mening toch veel beter zijn zich niet te wagen aan dergelijke absolute uitspraken en een slag om de arm te houden. Ook deze arts is absoluut niet in staat te voorspellen wat de werkelijke levenskansen voor de betrokken man zijn. Met uitspraken zoals die zijn aangehaald ondermijnt hij het eigen gezag. Wanneer iemand op deze manier voor de gek wordt gehouden, zal t.g.t. ongetwijfeld bij diverse nabestaanden de reputatie van een specialist ter discussie worden gesteld.

De waarheid kan onverdraaglijk lijken, maar men is dan wel volkomen eerlijk. Men biedt naar mijn mening betrokkenen daarmee meer houvast dan met een opgewekte mededeling dat er niets meer aan de hand is en dat de patiënt kan doen en laten wat hij wil. In dat geval biedt men geen steun. Het voorliegen van een zonnige toekomst is hier te vergelijkeen met het aanbieden van een trapleuning die nagenoeg los aan de muur hangt.